Nico Gomes

Exit-interview dd 4 augustus 2006


Het interview met Nico Gomes vindt plaats op zijn kamer in het MCA. In februari 2007 verlaat hij het ziekenhuis wegens het bereiken van de leeftijd van vijfenzestig.

 

Start in het EZ in 1969

Eind jaren zestig werd een vacature gesteld voor een inkoper voor het ziekenhuis. Het EZ was een van de eerste instituten, die hier toe overgingen. De inkoop ging men als een vak apart beschouwen. Gomes solliciteerde vanuit zijn functie van inkoper bij de firma Beverol, een oliehandel in Beverwijk. Mede door zijn ervaring werd hij geselecteerd en benoemd. Hij viel organisatorisch rechtstreeks onder de econoom de heer Hoekstra. Gerrit de Boer was de “intermediair” van Hoekstra (hoe zat dat?) Gomes was een eigen kamer met assistent beloofd. Hij was gezet tussen anderen  van de administratie  en hij had last van het “hanengedrag” van enkele anderen. Binnen twee weken meldde hij de heer Hoekstra, dat het hem niet aanstond en dat hij voornemens was na zijn proefperiode van vier weken het ziekenhuis te verlaten. Terstond werd de belofte gestand gedaan en kreeg hij een eigen kamer.

 

Wat trof hij aan? 

Elke afdeling had zijn eigen leveranciers, zoals bakker enz. en tevens een eigen bonboekje. Het was dus een gaan en komen van leveranciers. Men hield ook een eigen voorraad bij. Men was zuinig. Grotere hoeveelheden vloeistof werden zelf over flesjes verdeeld. De zuster van de administratie, (Zr. Elvira ) gebruikte de randjes van de postzegels  om de enveloppen dicht te plakken. De ballpoints werden voorzien van een nieuwe stift. De kassarol werd opnieuw opgerold met de lege kant boven.

In het mortuarium werd bij het ophalen van de lijken de nota meegegeven aan de begrafenisondernemer. De nota werd gestoken tussen de grote en tweede teen. Al vrij snel legde hij contacten met collegae uit andere ziekenhuizen.

 

Naar samenwerking met CZ, fusie en start MCA   

In 1972/73 begon hij te merken, dat samenwerking met het CZ op komst was. Zijn collega  inkoper van het CZ was  de heer van Heeringen Deze vertrok kort na de fusie naar Duin en Bosch. De fusie kwam tot stand in 1974. De sfeer op het CZ was anders, meer hiërarchisch. Hij had moeite met de persoon van de heer P. Moens (Econoom van het CZ). Er was wantrouwen; men zag zijn komst in het CZ als een “overval”. Op het EZ was het vrijer en collegiaal. Tijdens de bouw van het JS paviljoen in de tuin van het EZ (1975) had men mensen nodig om een kleine vrachtwagen te lossen. De hulp van de op dat moment in vergadering bijeen zijnde mensen (directeur en econoom)was als vanzelfsprekend. Eind jaren zeventig kwam er rust. Met de komst van Cees Stevens als hoofd inkoop ging het beter. Hij botste wel met Moens, die geen water in de wijn wilde doen; “ik ga niet weg”. Een aantal jaren later sprak Moens wel zijn waardering uit voor hem.

 

De orthopeden van het EZ wilde een nieuwe knieprothese. Zr Lödel, toenmalig hoofd van de OK van het CZ wilde dezelfde prothese voor Dhr. Warnars. Warnars was des duivels over de aanschaf van het richtapparaat. Hij had dit niet nodig; hij deed het op wel het blote oog.

 

Automatisering

De gehele ontwikkeling heeft hij meegemaakt. Het begon met een gekregen computer van een van de leveranciers.Later werd het een echte computer via de automatisering van Prof. Bakker en primair ontwikkeld voor de Haagse ziekenhuizen; het Hiscom. Dit hield in, dat men vanuit het MCA steeds met die ziekenhuizen diende te overleggen en toestemming te vragen als er wat veranderd kon worden.  Zoals gebruikelijk in de ontwikkelingsfase van een nieuw systeem heeft hij als functionaris van de inkoop en gebruiker zijn bijdrage geleverd. Momenteel is de automatisering in orde en werkt naar tevredenheid.

 

Huidige functie

Sinds enkele jaren is hij vrij geroosterd voor de nieuwbouw en het inrichten van nieuwe specialisten. Tevens is hij adviseur – kwaliteitsfunctionaris – voor inkoop en logistiek. De werkzaamheden van de medewerkers worden in protocollen vastgelegd. Hij is instructeur van NAVISION, een financieel logistiek systeem. Hij is nog op verschillende plaatsen inzetbaar.

 

Ondernemingsraad

Vanaf 1965 waren de ziekenhuizen verplicht een OR te hebben en te laten werken. Al snel werd hij in het EZ lid OR.met de lijst Ongeorganiseerden. Vooral tijdens de fusie was dit niet eenvoudig, waarbij niet altijd een onderscheid werd gemaakt tussen Gomes als lid OR en als persoon/medewerker. De bonden speelden ook een rol. Gorrit Grondsma, hoofd afdeling fysiotherapie liet het vanwege de hoge stress aan zich voorbij gaan.

 

Conclusie

Gomes is een tevreden man. In het begin van dit jaar was hij 40 jaar als ambtenaar werkzaam; vier jaar militaire dienst meegerekend.

 

Anekdote

Zuster Alberti, hoofd van het verpleegstershuis EZ, had onder de mensen als bijnaam Zr. Alborsta. (zij had inderdaad een hoge boezem) Gomes sprak in de wetenschap dat dat haar naam was, haar zo aan. Zij was zeer ontstemd. De relatie was daarna goed.